خدیجه کبری ام المومنین
ما نیامده‌ایم خرابه های زمین را بسازیم، آمده‌ایم تا خرابه های دل را بنا نماییم.
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: خادمین حضرت خدیجه - یکشنبه ٢٩ تیر ۱۳٩۳

یاهو

ما وارث روح خداوند و مستعد ظهور صفات الهی هستیم.

پس عبادت از روی شوق، ذوق و احساس در حضور معبود و به نمایش گذاشتن صفات الهی پایه‌های تکامل انسان است که در تمام عبادات مطرح است. اراده خداوند در آن است که نور روح ملکوتی ما را به تابندگی خورشید در آورند تا در آن روز بزرگ از بهره‌های الهی بی‌نصیب نمانیم و بدین منظور وظایفی برای ما مشخص نموده‌اند که از جمله آن فرمایشات، نماز، زکات، روزه و...می‌باشد.

حاج حسن پورشبانان

 

نویسنده: خادمین حضرت خدیجه - یکشنبه ۱٥ تیر ۱۳٩۳

  یاهو

                                                                                              

ای همسفر

با قدم‌های بلند و سریع در شاهراه سکوت تاریخ همراه باش.

چهارده قرن برگردیم به عقب، به شن‌های داغ کویر همیشه سوزان حجاز می‌رسیم. از دور چادرهای بادیه‌نشین را می‌بینیم.

به کنار قبیله بنی‌هاشم می‌رسیم. نوجوانی مشغول وارسی چند شتر و بز است. پس از فراغت به داخل چادری که از موی بز بافته شده می‌رود و کنار پیرمردی با صورت پهن و جذاب با چشمان با نفوذ و محاسن بلند می‌نشیند. او کسی جز عبدالمطلب جدش نمی‌باشد.

چرخه زمان با سرعت می‌گردد. نوجوان بزرگ و بزرگتر می‌شود. صداقت و اخلاق نیز همزمان در وجودش تا حد کمال رشد می‌کند. او که مسمی به محمد است احساس نیاز به تلاش بیشتر می‌نماید. پا از قبیله بنی‌هاشم فراتر می‌نهد، خود را به خیل تجار نزدیک و در کاروان آنان به خدمت در می‌آید. به سفرهای تجاری اقدام می‌ورزد. صداقت، پاکی و امانتداری وی زبانزد خاص و عام شده لقب "امین" می‌یابد و شهره می‌گردد.

بانویی اشراف‌زاده از بزرگان و ثروتمندان عرب متاثر از صداقت و امانتداری محمد به همسری وی در می‌آید.

اشراف‌زاده عرب شوی خود را در دخل و تصرف اموالش مختار و محمد که از ظلم ستمکاران و جهالت مردم رنج می‌برد از این پس با فراقت بیشتر در اندیشه مشکلات جامعه به رفع نابسامانی‌های دیگران می‌پردازد. برای یافتن پاسخ ندای دل محزون خویش در خود فرو می‌رود و تدبیر می‌اندیشد. به دنبال پناهگاهی است تا راز و نیاز خویش در محضر خداوند خود بر ملا سازد. بیابان خلوت و سکوت حاکم بر آن را انتخاب می‌کند. سرانجام بر فراز قله جبل النور غاری را می‌یابد و درون آن می‌خزد. گویا آنجا خدا را می بیند! حرا آری غار حرا.

سرانجام به امر پروردگار پای حضرت جبریل نیز به حرا گشوده و ابلاغ رسالت بر محمد می شود. " ... به یاری آفریدگارت نابسامانی‌های مردم را اصلاح و از جهالت نجاتشان بخش، جفاکاری، ظلم و ستمکاری را ریشه کن و خدای یگانه مقتدر که از عدم بوجود می‌آورد، جان می‌دهد، روزی‌رسان و بر هر کاری تواناست را به آنان معرفی کن."

هیجان، اضطراب، تردید، ترس و شوق زاید الوصفی او را هراسان به دامنه کوه و نهایتاً با رنگی پریده و لرزان خود را به حریم خانه، همان سرای شکوه و خانه پر معنویت که بعدها فرودگاه وحی و فرشته وحی و محل آمد و شد فرشتگان گردید، خانه‌ای که متعلق به همسر پیامبر بود، کشاند.

آن بانوی مهربان و همسر با وفا که هر روز رنج صعود جبل النور را بر دوش هموار تا رزق و قوت همسرش را به او رساند، شوی خود را در آغوش کشید، سرش را بر زانوی خود نهاد و چون از سرّ نبوت خبر یافت آن خلعت فاخر را برازنده محمد و طلعتش را موجب بلندی اقبال خویش دانست.

خطاب به شوی خود گفت: به تو ایمان آوردم و تو را تایید می‌کنم. به راستی تو رسول و برگزیده خداوند یگانه‌ای هستی که پیوسته او را می‌خواندی. دل قوی دار، همه جا همرا با تو خواهم بود و افتخاری بس بزرگ است که همه اموالم را تقدیمت کنم تا در راه ماموریتی که بر عهده داری صرف نمایی.

همسر با وفای محمد تا واپسین لحظات عمر در کنار فرستاده خدا از هیچ گونه فداکاری دریغ ننمود. سه سال در سخت‌ترین شرایط در شعب ابیطالب در کنار پیامبر خدا، او یار و غمخواری بی نظیر بود و سرانجام در حالی چشم از دنیای مادی فرو بست که از آن همه دارایی به عبای مندرس حضرت محمد بسنده کرد، در آن پیچیدندش و به گورش سپردند.

او کسی جز مادر زهرای بتول و جده حسنین و جده آل طاهرین و ام المومنین یعنی حضرت خدیجه کبری (س) نبود که مظلومانه زیست و غریبانه از دنیا رفت.

گرچه از این گوهر نادر و این اسوه ایثار و مهربانی و اولین ایمان آورنده به دین مبین اسلام و یاری دهنده پیامبر که در تمام شدائد و مشکلات وفاداری خود را به اثبات رسانید کمتر یاد می‌شود، اما بر ماست که زحمات بی‌دریغش را ارج نهیم و یاد ارزنده و گرانقدرش را با تمام از خود گذشتگی‌هایی که برای تحکم مبانی و رشد دین مبین اسلام تحمل فرمود گرامی داریم و به روح پاک و پر فتوتش درود بفرستیم.

روحش شاد و یادش برای همیشه تاریخ گرامی باد.

 

حاج حسن پورشبانان 

خادمین حضرت خدیجه کبری(س)، سالروز وفات

مهربان یار و یاور رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و نیکو مادر مومنان

حضرت خدیجه کبری(علیها السلام)

را به تمامی مسلمین تسلیت می‌گویند.

 

نویسنده: خادمین حضرت خدیجه - یکشنبه ۸ تیر ۱۳٩۳

  یاهو

ماه مبارک رمضان، بهترین ماه‌ها، ماه میهمانی خدا، ماه خوبی‌ها، ماه شب‌های قدر، ماه دعا و نیایش، ماه رحمت و آمرزش و ماه خیر و برکت مبارک باد.

دوستان عزیز

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما در ماه مبارک رمضان

آیا تاکنون درشهری غریب وارد شده‌اید که نه جایی را بشناسید و نه اطلاعی از وضعیت آن شهر داشته باشید؟ به‌ خصوص اینکه ندانید در آن شهر به شما چه خواهد گذشت. آیا وسیله آسایش و رفاه برای شما فراهم شده یا وسیله شکنجه و عذاب؟ اگر دراین سرگردانی دوست یا آشنایی را ببینید که به استقبال شما آمده و شما را گرم درآغوش بگیرد و به شما خوش آمد بگوید آیا خوشحال نخواهید شد؟

و ما سفری در پیش رو داریم، سفری پر از هول و هراس، پر از بیم و امید، سفری حتمی، سفری بی‌اختیار و بی‌بازگشت، سفری تا بی‌نهایت، هرکدام از ما ره توشه‌ای برای این سفر جاودانی فراهم کرده‌ایم و به راستی نمی‌دانیم اعمال صالح ما چقدر توانسته است خطاها و گناهان ما را جبران کند. چراکه در آنجا به ذره‌ها نیز رسیدگی می‌شود.

آیا می‌خواهید در این سفر استقبال کننده‌ا‌‌‌‌ی داشته باشید؟ و یا می‌خواهید آشنایی، دوستی به دیدار شما بیاید؟ تا از هول و هراس شما کاسته شده و بیم‌های شما به امید تبدیل شود. آیا می‌خواهید پیامبران الهی حضرت آدم، حضرت ابراهیم، حضرت موسی، حضرت عیسی، حضرت نوح و حضرت محمد (ص)  و دیگر اولیاء خداوند به استقبال شما بیایند؟ آیا می‌خواهید پیامبر ما از داشتن چنین امتی افتخار کند؟ اگر چنین است قبل از افطار یا بعد از افطار یا نیمه شب یا سحرگاه  یا هر وقت توانستی در ماه مبارک رمضان و بعد از آن دو رکعت نماز بخوان و به هر پیامبری که می‌شناسی و یا نام او را می‌دانی هدیه کن.

وقتی دو رکعت نماز بخوانی و به حضرت ابراهیم(ع) هدیه کنی، درآن وقت حضرت ابراهیم به حضور حضرت محمد(ص) شرفیاب می‌شوند و به ایشان به خاطر داشتن چنین امتی تبریک می‌گویند و اظهار می‌دارند که در زمان من مردمانی مرا به خاطر دعوت به خدا پرستی در آتش افکندند ولی هزاران سال پس از آن، از امت آخر زمان کسانی برای من نماز هدیه فرستادند. و این افتخاری برای پیامبر اسلام خواهد بود.

بنابراین برای هر پیامبری که دو رکعت نماز بخوانی و هدیه بفرستی درآن روز موعود برای تشکر به استقبال و دیدارت خواهند آمد و فرشتگان و ملائک نیز با تبریک و تهنیت از شما استقبال می‌کنند.                                                        

حاج حسن پورشبانان

 

درماه مبارک رمضان با زبان روزه دو رکعت نماز هدیه به محضر انبیاء و اولیاء اقامه می‌کنیم

((الهم صل علی ملائکتک و انبیائک و اولیائک و عبادک الصالحین))

خداوندا بر ملائک و انبیاء و اولیاء و بندگان صالحت درود بفرست.

 

اسامی پیامبران

حضرت محمد(ص)     حضرت عیسی(ص)      حضرت موسی(ص) 

حضرت ابراهیم(ص)   حضرت شعیب(ص)       حضرت لوط (ص)

حضرت هارون(ص)    حضرت اسماعیل(ص)    حضرت اسحاق(ص)

حضرت صالح(ص)     حضرت یعقوب(ص)         حضرت یوسف(ص)

حضرت داود(ص)       حضرت سلیمان(ص)       حضرت زکریا(ص)

حضرت یونس(ص)    حضرت ادریس(ص)        حضرت عُزَیر(ص)

حضرت هود(ص)      حضرت ایوب(ص)            حضرت الیاس(ص)

حضرت دانیال(ص)    حضرت جرجیس(ص)      حضرت ذَی‌الکِفل(ص)

حضرت حَیقُوق(ص)  حضرت خضر(ص)           حضرت ذی‌القرنین(ص)

حضرت اسباط (ص)  حضرت میشا(ص)          حضرت نوح(ص)

حضرت متی(ص)     حضرت ارمیا(ص)            حضرت یوشع(ص)

حضرت شعیا(ص)    حضرت تُورَخ(ص)            حضرت شمعون(ص)

حضرت خالد(ص)     حضرت حنظله(ص)         حضرت شیث(ص)

حضرت طالوت(ص)   حضرت آدم(ص)       و     حضرت هابیل(ص)

 

التماس دعا

 

نویسنده: خادمین حضرت خدیجه - شنبه ٧ تیر ۱۳٩۳

یاهو

ما آمد‌ه‌ایم تا به کمال برسیم و کمال در سایه عبادت حاصل می‌شود و عبادت در صورتی اثر دارد که هم عبادت و هم کسی را که عبادت می کنیم، بشناسیم و برای شناخت معبود باید به خودشناسی دست یابیم. اگر عبادت به خاطر ترس از جهنم یا شوق رفتن به بهشت و یا برای رفع تکلیف باشد، مطلوب نخواهد بود. عبادتی پسندیده است که از روی خضوع و خشوع و با درک عزت و عظمت خداوند باشد. ما وارث روح خداوند و مستعد ظهور صفات الهی هستیم، پس عبادت از روی شوق و ذوق و احساس در حضور معبود و به نمایش گذاشتن صفات الهی پایه‌های تکامل انسان است که در تمام عبادات مطرح است.

اراده خداوند در آن است که نور روح ملکوتی ما را به تابندگی خورشید در آوردند تا در آن روز بزرگ از بهره‌های الهی بی‌نصیب نمانیم و بدین منظور وظایفی برای ما مشخص نموده اند که از جمله آن فرمایشات، روزه است.

منافع روزه‌داری از دو جهت قابل توجه می‌باشد:

1 ) جنبه  مادی:

استراحت اعضای بدن، ترمیم و بازسازی آنها و نهایتاً سلامت بدن، وقت‌شناسی و ایجاد نظم در زندگی، پرهیز از عادات بد (سیگارکشیدن) مهارشهوت.

2) جنبه  معنوی :

الف:  تقوا در همه  زمینه‌ها از جمله فکر، ذهن، اندیشه، تقویت نفس و تعالی آن به نفس مطمئنه، بالا بردن صبر، حلم، شفقت و مهربانی، توجه به مستمندان و نیل به قله رفیع انسانیت.

اما نهایتاً فلسفه  اصلی روزه‌داری فرمانبرداری و اطاعت محض پروردگار عالم می‌باشد.(سمعاًَ و طاعتاً ) و نخوردن، جزء کوچکی از این فرمانبرداری  است.

ب: وقتی خداوند بر امساک و پرهیز چشم، گوش، زبان و دیگر اعضای بدن  از خطا دستور می فرمایند، آنگاه بنده باید با تسلیم درمقابل اوامر الهی، اخلاص خود را به ثبوت برساند. (آیه  183 سوره  بقره)

خداوند عظیم الشان و پروردگار جهان هستی را شکر و سپاس از کوتاه‌ترین نَفَس‌ها تا بالاترین مرتبه جانشینی خداوند بر روی زمین و از زمین تا آسمان و عرش اعلی که بر ما عنایت فرموده‌اند تا درحریم ضیافت حضرتشان حضورداشته باشیم، که زیباترین و دل‌انگیزترین و بانشاط‌ترین اوقات عمرمان است.

خداوندا بر ما منت گذاشتید، شما با آن عظمت ما را دعوت نموده‌اید و بر ما حرمت گذاشته‌اید و ما را بر خوان معنویت خود فراخوانده‌اید و بر ما است که برای رسیدن ماه ضیافت الله بسیار شادمان و منتظر باشیم. سحرگاهان شادمان برخیزیم که سحر دام دوستی خداوند است و مشتاق و بانشاط به راز و نیاز با معبود بپردازیم تا افلاکیان با مشاهده چنین صحنه هایی بانگ  "فتبارک الله احسن الخالقین" سر دهند.

حضرت محمد(ص ) می‌فرمایند: خداوندا مرا با صدق و پاکی وارد ماه مبارک رمضان گردان و پاک ازاین ماه خارج ساز.

حال این پاکی و صفا چیست؟ برای اینکه پاک وارد شویم چه باید انجام دهیم؟

ابتدا باید خود را ارزیابی کنیم و این که آیا روح خود را جلا داده‌ایم؟ آیا زمینه را فراهم کردیم تا روح بر نفس فرمانروایی کند؟

روح، نوری ملکوتی و الهی است. روح، لطیفه‌ای الهی و گوهری ارزشمند است که هزاران هزار سال در جوار تقرب الله به صدها هزار ناز پرورش یافته و به ما به امانت سپرده شده است. این روح متعلق به بارگاه قدس الهی است و شایستگی دارد به بارگاه قدس الهی مراجعه نماید و اسکان یابد. بارگاه الهی جایگاه ارواح طیبه و دل‌های پاک مخلص است و سعادت و تکامل ما در این است که روح را از پشت پرده خمودگی و افسردگی نفس اماره بیرون آورده، جلا دهیم تا بر طبیعت عصیانگر و نفس اماره ما غلبه کند و چون روح فرمانروایی کند پاکی حاصل و آرامش برقرار می‌گردد و مبارک بودن ماه رمضان از آن روست که حسابرسی می‌کنند و در قدرت ماه رمضان هست که زنگارها را از روح ما بزداید و روح را جلا دهد و به حالت اول که همان فطرت الهی است بازگرداند.

خداوند متعال بندگان را برای تعیین سرنوشت، رفاه و زندگیشان آزاد گذاشته‌اند تا تصمیم بگیرند با عقلشان بسنجند و آن گونه که می‌خواهند زندگی خود را بسازند اما از آنجا که انسان‌ها نمی‌توانند راه خود را در مسیر زندگیشان به تنهایی پیدا کنند پروردگار عالم راه را باکلام زیبایشان تعیین و چراغ هدایت را در راهشان روشن نموده‌اند اما بعضی از روی غفلت اصلاً نور این چراغ را نمی‌بینند و در تاریکی مطلق فرو می‌روند. علیرغم این که می‌گوییم  ماه مبارک رمضان ولی تبرک آن را درک نمی‌کنیم و نمی‌دانیم چگونه است که یک ماه مبارک و دارای فضائل خاص می‌شود و چگونه است که درهای رحمت پروردگار باز می‌گردد .همه می‌گویند ماه ضیافت الله، بر زبان‌ها جاریست که در این ماه مهمان خداوندیم. مگر نه اینست که برای مهمانی رفتن باید آماده باشیم. یازده ماه در انتظاریم که به این مهمانی برویم ولی برخلاف آنچه می‌گوییم و بر زبان می‌رانیم هرگز خود را برای این میهمانی آماده نکرده‌ایم. برای ضیافت الهی باید روحمان را پاک کنیم و آلودگی‌ها را ازخود بزداییم، در وجود خودمان سیری کنیم و به باطن خویش نظری بیندازیم و ببینیم از یک سال پیش تاکنون چه تغییراتی در وجود ما ایجاد شده، چه اندازه به پروردگارمان نزدیک شده ایم؟ چقدر برای صیقل و مصفا شدن باطن خویش تلاش نموده‌ایم و به بارگاه عزتش نزدیک شده‌ایم؟ آیا اگر شب قدر تا صبح بنشینیم و شب زنده دار باشیم کفایت می کند؟ و استفاده از شب قدر همین است؟ یک شب از بهترین شب ها که پروردگار عالم می‌فرمایند فضیلت آن از هزار ماه بهتر است؟ پس چه کسی می‌تواند از این نعمت الهی بهره گیرد؟ چه کسی می‌تواند وارد این میهمانی شود و بهره خودش را برگیرد؟ آیا آن قدر مقرب شده‌ایم که این دعوت را دریافت کرده باشیم یا این که باطن آلوده خویش را بر می‌داریم و تا پشت در می‌رویم و بر می‌گردیم! به زودی متوجه می شویم رمضان به پایان رسیده، روح ما خسته و جسممان ناتوان است. مانند مهمانی که بدون دعوت برسر سفره ای بنشیند و غذایی را که می‌خورد مورد پسندش واقع نشود، بدون استقبال و بدون بدرقه، خسته به خانه باز می‌گردد. چند ماه رمضان روزه داشته‌ایم؟ و شب های قدرش را بیدار بوده ایم؟ در خودمان چه تغییراتی احساس می کنیم؟ رمضان‌هایمان با یکدیگر چه تفاوت هایی داشته...؟ بر عمر تلف شده خود، بر ماه رمضان های گذشته و بر شب های قدر از دست رفته بیاندیشیم و زندگی خود را مرورکنیم .آیا به دنبال اعمال و رفتار اشتباه ما، روح زنگار نگرفته است؟

قبل از ورود به ماه رمضان خود را حسابرسی کنیم و دل را مصفا کنیم. اما چگونه دل را مصفا کنیم؟ آنچه را که خداوند می‌داند در دل خود بررسی کنیم ، دل و جام دل که آیینه انعکاس اعمال است را پاک گردانیم تا در پایان رمضان خود را در آن ببینیم.

در سوره شمس خداوند یازده مرتبه سوگند یاد نموده اند و فرموده اند: « که ای انسان تو نیک و بد را خوب می‌دانی چون به روح تو الهام کرده‌ایم. پس هرکس می‌داند کجا قصور کرده و خطا نموده. تیرگی و زنگار گناه بردل می‌نشیند پس باید دل را از آلودگی‌ها نجات داد و وارد این ماه شد تا جزء مهمان های واقعی قرار گرفت نه مهمان اجباری .از روی اجبار سحر برنخاست و روزه نگرفت و زبان به شکوِه از تشنگی و گرسنگی و ضعف باز ننمود. رحمت و غفران خداوند به وسعت قدرت و عظمتشان است. باید مخلصانه با خداوند درد و دل نمود و عذرخواهی و توبه کرد اگر حقی از کسی ضایع گردیده بود جبران و رضایتش را جلب نمود باید صفات خداوند را به نمایش گذاشت، قصور دیگران را چشم پوشید و عذرشان را پذیرفت و در مقابل کج رفتاری نادانان و زخم زبان جاهلان و شماتت دشمنان صبور و بردبار بود و پاک وارد این ماه شد.

و سرانجام مراحل تکامل را طی نمود.

 

حاج حسن پورشبانان - رمضان 1393

 

 

نویسنده: خادمین حضرت خدیجه - دوشنبه ٥ خرداد ۱۳٩۳

یاهو

آن روز امین وحی در افق اعلا بر خورشید پیشی گرفت و به فرمان خالق هستی بر فضای سنگی حرا طنین ندای بخوان به نام پروردگارت را برگوش جان محمد نشاند و بدین‌گونه خداوند محمد را خلعت شریف رسالت بخشید و به نبوت برگزید. پس او را به نجات ابناء بشر از جهل و نادانی ماموریت داد.

سالروز این انتخاب بی‌نظیر، آخرین حلقه نبوت خجسته باد.

حاج حسن پورشبانان

 

نویسنده: خادمین حضرت خدیجه - شنبه ۳ خرداد ۱۳٩۳

یاهو

بوسه بر تک تک آفریده‌ها، عظمت و شکوه خلقت حق تعالی، بوسه بر دستان خداوند است.

 

حاج حسن پورشبانان

مطالب قدیمی تر »
خادمین حضرت خدیجه
مهم نیست که قفلها دست کیست! مهم این است که همه‌ کلیدهادست‌ خداست
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


  RSS 2.0