الله

 

نقل است که ابراهیم را پرسیدند: سبب چیست که خداوند را می‌خوانیم و اجابت نمی‌آید؟

گفت: از بهر آنکه خدای را می‌دانید و طاعتش نمی‌دارید.

و رسول(ص) را می‌دانید و طاعتش نمی‌دارید و متابعت سنت وی نمی‌کنید.

و قرآن را می‌خوانید و بدان عمل نمی‌کنید.

و نعمت خدای می‌خورید و شکر نمی‌کنید.

و می‌دانید که بهشت آراسته است برای مطیعان و طلب نمی‌کنید.

و می‌شناسید که دوزخ ساخته است با غلال آتشین برای عاصیان و از آن نمی‌گریزید.

و می‌دانید که مرگ هست و ساز مرگ نمی‌سازید.

و نزدیکان و فرزندان در خاک می‌کنید و از آن عبرت نمی‌گیرید.

و می‌دانید که شیطان دشمن است با او عداوت نمی‌کنید بلکه با او می‌سازید.

و از عیب خود دست نمی‌دارید و به عیب دیگران مشغول می‌شوید.

کسی که چنین بُوَد دعای او چگونه مستجاب باشد؟

 

:::تذکرة الاولیاء عطار نیشابوری:::