به‌نام جان آفرین

وداع با رمضان

 

 افسوس یکی دو روز دیگر به پایان رمضان این الماس تعبد و بندگی که گوهر جان را صیقل می داد بیش نمانده است. سحرهای آخرین بوی حزن میدهد. سایه سنگین ابر فراقِ میهمانی خداوند در حال نزدیک شدن است.بساط سبز و عطر آگین مونس رعنا و دوست داشتنی یک ماهه که مژده‌ رحمت های خداوند را بشارت میداد درحال جمع شدن می‌باشد. سفره میهمانی آرام آرام برچیده می شود و خیمه امن و صفابخش بزم ملکوتیِ افطارها درحضور حضرت دوست و ملائک جمع میگردد و چه دردناک است غربت حزن انگیز و فراق غمبار سحرهای روح بخش که خدا دوستان بفرمان رب خود قبل از مرغان سحر زبان به ثنای حضرتش می گشودند.

دریغا چه دلپذیر سحرهایی که بازار داغ عفو خداوندی و فضای پر رونق آشتی با آفریدگار سپری گردید.

 

 درد فراق را با امید غفران و آمرزش گناهان التیام می‌بخشیم و چشم در انتظار پیآمدهای رمضان و برکات آن گشاده می داریم و آن را به پایانه‌اش که خداوند سبحان برای مسلمانان عید مقرر فرمودند پیوند میزنیم و سپاسش را بجا می آوریم و برهمه مسلمانان جهان این ودیعه آسمانی را تبریک میگوییم.

      حاج حسن پورشبانان