یامرصاد

 

بارالها،

ای کردگار یکتا، ای صاحب جمال و کمال،

ای مظهر جود و سخا، ای خدای متعال،

ای پدید آورنده آسمان‌ها و ای خالق کهکشان‌ها،

ای عطا کننده جان، ای ولی نعمت، ای روزی دهنده‌ای که در مهربانی سرآمدی،

ای خریدار دل‌های شکسته و ای پناه دل‌های افسرده،

ای پیام‌بخش دل‌های نیش زخم خورده، ای امید دل‌های امیدوار،

ای مونس بی‌کسان،

عاقلان تو را می‌خواهند و هوشیاران تو را می‌جویند.

ما نیز تو را می‌جوییم و تو را از تو می‌خواهیم.

نظری و توجهی بنما یا رب العالمین و تفضلی بفرما.

دل‌هایمان را روشنی ببخش.

خدایا ظلمت، دلم را فرا گرفته است، تاریکِ تاریک است.

به نصرت خود دلم را قوت ده تا موحد گردم.

توحیدت را درک کنم و پرستشم را، خداوندا، مخصوص تو و برای تو خالص گردانم، یا رب العالمین.

و عبودیت درشأن تو را انجام دهم که تو سزاوار بهترین حمدهایی، که تو سزاوار بهترین ثناهایی، یا رب العالمین یا رب العالمین. 

ای خالق عزیز و ای خدای یکتا که هرگز تو را برای تو ستایش نکردم و برای روزی ستایش کردم، ستایش برای خانه و منزل کردم، ستایش برای لذات زودگذر دنیوی کردم، ولی تو سزاوار بهترین ستایش‌هایی.

ما را در گردونه هستی مقام رفیع عطا کردی، ولی من چه کردم؟

پس دستم را بگیر یا رب العالمین، دستم را بگیر که من از راه افتاده‌ام، من به بیراهه افتاده‌ام، به چاه در افتاده‌ام.

دستم را بگیر، تا لااقل در باقی عمر تو را آن‌سان‌که شایسته‌ای، آنچنان که سزاواری عبادت کنم.

                      

آمین یا رب العالمین

 

حاج حسن پورشبانان

کتاب زبان نیایش و شهد عبادت