یاالله

خداوندا، بارالها، کردگارا،

ای آفریدگار بی‌همتا و ای خدای بی‌مثل و مانند،

ای خالقی که ستارگان ثقیل و حجیم را در آسمان بدون ستون، معلق آفریده‌ای.

ای توانا، کیست که بتواند تو را توصیف نماید؟

ای یکتای جاوید، تو خدایی که یکتایی و جاودانی،

ای خالقی که در ذات بی‌همتایی و ای نور چشم، که در مهربانی بی‌مانندی،

ای خدایی که دوست و دشمن را روزی دهی،

ای عزیزی که در عین قدرت و توانایی بسیار بخشنده‌ای.

خداوندا، تویی که از عدم به‌وجود می‌آ‌وری، جان می‌دهی و هستی می‌بخشی و تویی که می‌میرانی و به حساب‌ها رسیدگی می‌کنی.

خداوندا، بارالها، تو هستی که می‌خندانی و می‌گریانی و تو هستی که بندگانت را روزی عطا می‌فرمایی،

تویی که دوستانت را عزت می‌دهی و دشمنانت را خوار می‌گردانی.

ای عزیز، اگر در نزد تو و با رضایت تو ذلیل و خوار گردیم و تو رضایت به ذلت ما دهی، راضی به رضای توایم و اگر ما خود این ذلت را خواسته‌ایم و باعث این خواری گردیده‌ایم، از پیشگاهت تمنا می‌کنیم، خداوندا، ما را عزیز درگاهت بگردان،

یا رَبَّ الْعالَمیِن، یا رَبَّ الْعالَمیِن

تو را می‌ستاییم، که تو خالقی و تو آفریدگاری، تو مظهر عظمت و جلالی، تو مظهر قدرتی، تو مظهر لطف و کرمی،

یا رَبَّ الْعالَمیِن

 تو با نامت، دو صفت مبارک رحمان و رحیم را همراه کردی تا امثال من روسیاه به رحمت و مهربانی و بخشندگیت امیدوار باشیم و چنین است.

با امید آمده‌ایم و دست تمنا به سویت دراز کرده‌ایم. دست ما را بگیر، ای کریم ، و ما را شراب انسانیت بچشان، ما را از نعمت انسانیت برخوردار نما، تا از روی معرفت آن‌سان که شایسته‌ای تو را ستایش کنیم و عبادت کنیم نه به خاطر بهشت، نه به خاطر طوبی، نه به خاطر حور و غلمان، بلکه از آن روی که تو سزاوار ستایشی، تو خداوندگار مایی.

 

آمین یا رب العالمین

حاج حسن پورشبانان