یاهو

آن روز که در غار حرا به حضرت محمد(ص) ابلاغ نبوت شد، او یکتا و تنها بود و نمی‌دانست که چگونه این مسئولیت و پیام را به دیگران اعلام کند.

به زبان بسیار ساده می‌آید، اما بیابان‌های خشک حجاز و زندگی سخت آن روزگار که همراه با کفر و جهالت مردم بود، چگونه می‌توانست بپذیرد مردی بیاید و بگوید : خدای واحد را بپرستید و دست از خونریزی، قتل و کشتار بردارید.

بسیار با محمد مخالفت کردند؛ راه غذا و آب را بر او و یاران باوفا و اهل البیتش  بستند و محصورشان کردند؛

بسیار با او دشمنی کردند و بر او جسارت روا داشتند.

بسیار زندگی را بر محمد سخت کردند و خسارت‌ها به بار آوردند.

اما محمد تنها خداوند را می‌دید و بخاطر خداوند همه چیز را تحمل می‌نمود.

و خداوند نیز محمد را یاری می‌کرد و به او نصرت عطا می‌نمود.

ولی مقاومت و استقامت حضرت محمد (ص) و یاران باوفایش بود که باعث شد دین خدا بماند و خداوند می‌خواست که مشاهده کنیم و ببینیم که یک نفر چگونه از گوشه‌ی غاری، پیام و ماموریتی را بردوش کشید و امروز شاهد و ناظر است که در بالاترین قله‌ها و مناره‌ها  َشْهَدُ أن لا إِلَه إِلاّ الله و اَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ الله بیان می‌شود.

 

سالروز بعثت پیامبر بزرگ اسلام و این انتخاب بی‌نظیر

آخرین حلقه نبوت خجسته باد.

 

حاج حسن پورشبانان