یاهو

"کتب علیکم الصیام .... " ما بر شما نوشتیم روزه را همانطور که بر امم گذشته نوشتیم و این دستور العمل مانوری است که خداوند برای ما مقرر فرموده‌اند تا اصل انسانیت ما در جهت رشد و تکامل پیش رود. حضرت محمد (ص) می‌فرمایند : روزه نصف صبر است و صبر نصف ایمان . لذا از دستاوردهای روزه حلم و بردباری است. پس باید از اینکه مهمان خداوند هستیم گل نشاط و شادمانی بر جان و دلمان بنشیند، بسیار شادمان و برافروخته باشیم که چند روزی میهمان پروردگار عالم هستیم که انشاالله راهی به سوی تکامل و قدمی در جاده معنویت برداریم.

رمضان ماهی است که می‌توان بسیار درها و صدف‌های گران از دریای رحمت الهی صید کرد. ماه رمضان ماه رحمت است. یک رکعت نماز مطلوب در این ماه تا هفتصد رکعت ارزش دارد و پیام خداوند بر ما و انتظار خداوند از ما، در مقابل تمام نعمت‌هایی که به ما ارزانی داشته‌اند فرمانبرداری است، مگر نه اینکه  ما بسوی خداوند باز می‌گردیم.

" ایاما معدودات فمن کان منکم مریضا او علی سفر فعده من ایام اخر ... و ان تصوموا خیر لکم ان کنتم تعلمون."  خداوند می‌فرمایند : اگر بیمار، مسافر یا ناتوان هستی روزه نگیر و بجای آن در روزهای دگر روزه بگیر و اگر تا سال بعد نتوانستی روزه بگیری علاوه بر روزه یک مسکین را هم باید طعام دهی و برایت بهتر است که اگر از مقدار فدیه‌ای که خداوند مشخص فرموده بیشتر هم بدهی و با تمام این تفاسیری که شرح داده شد، باز اگر روزه بگیرید برای شما بهتر است.

خوارکی‌های سفره ماه مبارک رمضان :

1-     طعام : تقوا و پرهیزگاری و امساک از آنچه خداوند نهی فرموده‌اند.

2-     نوشیدنی : تلاوت قرآن و ذکر و تسبیح خداوند.

3-     تنقلات : حلم و بردباری و استقامت در مقابل سختی‌ها و مصائب.

روزه آمد تا با آتش گرسنگی جسم را بسوزاند و با احساسات و عواطف حیوانی مبارزه کند و آنها را در ممنوعیت نگه داشته و بین آنها و انجام کارها و لذایذ حیوانی دیواری قرار دهد تا در تب شوق و رسیدن به آن لذایذ حیوانی بسوزد و به آن لذایذ دست نیابد. روزه آمد تا انسان را صبور و مقاوم کند و آلودگی‌ها را از انسان بزداید و آنگاه با آب توبه گناهان را بشوید، گناهانی که زنگار بر آیینه دل نشانده است که در این آیینه اسرار مگو را نتوان دید. اما با آتش گرسنگی معنوی و سوزاندن تن چون زنگارش را زدودی اسرار را توان دید. بسوزانیم آنچه را در وجودمان است از هوی و هوس و افکار شیطانی و پاک و طاهر گردیم آنگاه جام دل ما جام جهان‌بین و جام جهان‌نما خواهد شد.

آن وقت است که رازهایی ملکوتی و اسرار غیبی در دل ما دیده می‌شود و بر دل ما می‌نشیند و این را می‌توانیم در ضیافت الله از سفره الله برگیریم و خواهد شد و امکان پذیر است، می‌چشیم چنانکه چشیده اند کسانی این لذت طعام سفره الهی را... آن وقت مکاشفه انجام می‌شود و سرافراز و مفتخر با عینیت خاص وارد زندگی قبل خود می‌شویم. اینجاست که خداوند می‌فرمایند: میهمان من هستید. در میهمانی خدا و در حریم ضیافت الله نباید به خود جرات دهیم که چشممان خطا کند با نگاه به نامحرمان و زبانمان خطا کند به تهمت و غیبت و ... این شیوه و این آموزش نه فقط برای یک ماه که برای همیشه زندگی منظور نظر می‌باشد.

چشم آلوده نظر از رخ جانان دور است

پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز

و خداوند تبارک و تعالی شروع این حرکت را از شکم آغاز نموده‌اند، زیرا اولین پایگاه رسیدن به تقوا و شروع پرواز برای رسیدن به مقام پرهیزکاری پایگاه شکم است. وقتی نگاه می‌کنیم و می‌بینیم که گران‌فروشی، احتکار، دست درازی به مال یتیم همه برای شکم است و وقتی این شکم پر شد و سیر شد و فربه شد، هوی و هوس در پی خواهد آمد و دیگر چشم دل کور می‌شود و انسانیت زیر صفر می‌رود که هر چیزی در صفحه ننگین تاریخ افراد می‌بینیم منشاء آن شهوت است و پشتیبان شهوت، شکم است. پس ابتدا باب شکم را بندیم که اگر شکم مهار شد؛ هوی، هوس و غضب و.... هم مهار می‌شود و این روزه است که انسان را از وابستگی‌های جسمانی نجات می‌دهد و وقتی شکم پرستی و زیاده‌روی و زیاده‌خواهی را از جسم گرفتیم روح حاکم می‌شود.

اگر خواستیم در حریم پروردگار عالم وارد شویم باید تمام اعضای بدن روزه باشد، همانگونه که در نماز تمام اعضا شرکت دارند، برای روزه نیز همچنین است و زمانی قدر این میهمانی مشخص می‌شود که دیگر توفیق حضور و شرکت در این میهمانی را نداشته باشیم و این نعمت از ما سلب شده و پرونده ما بسته شده باشد. چه زیباست زمانی که رختخواب گرم را رها می‌کنیم و به نوای بانگ سحرخوانان گوش فرا می‌دهیم و قلبمان روشن می‌گردد و در پایان این ماه فقط غبار غم از دست دادن این فرصت زیبای ضیافت بر چهره بنده واقعی نمایان است.چون درک این ماه و درک این ضیافت و این تقرب را نموده و این برای او تاسف بار است که ماه رمضان تمام می‌شود. دریای بیکران رحمتی که در ماه رمضان هویدا و ظاهر می‌شود برای بندگان تفریحگاه و تفرجگاه خاصی است و نمود و نمایش خاصی دارد. برخی بر این ساحل چند قدمی می‌زنند و فقط پایشان را در آب می‌گذارند، برخی لباسشان را در می‌آورند و شنا می‌کنند و برخی لباس غواصی به تن کرده و در اعماق این دریای معرفت سیر کرده و در و گوهر بر می‌گیرند. آنها شاکران و کامیابان اند.

انشاالله در پایان ماه رمضان به نشاطی واقعی برسیم و جام دل و کاسه دل را از شراب وصل یار چنان لبریز کنیم که این تعلق خاطر به ما دست دهد که می‌خواهیم این ماه را پشت سر بگذرایم.

 

حاج حسن پورشبانان – رمضان 1393

 

به استقبال ماه مبارک رمضان  قسمت اول