یاهو

 سفره رمضان شب قدر است و برای درک این شب و قدر دانستن آن باید پاک باشیم و خود را آماده کنیم. قدر به معنی؛ اندازه، بها و ارزش است و شب قدر شبی است که به بنده ارزش می‌دهند یا می‌گیرند." تعز من تشاء و تذل من تشاء" و برای این منظور خداوند ملائک را به فرماندهی روح الامین به سوی زمین برای چنین ماموریتی فرمان می‌دهند تا ضمن تعیین مقدرات برای آنها، این حقیقت از هدف آفرینش انسان که تعبد و بندگی و عشق به الله است به نمایش درآید و به این فرموده پروردگار عالم  که در بدو خلقت آدم به ملائک پاسخ فرمودند : "انی اعلم ما لا تعلمون "  من می‌دانم چیزی را که شما نمی‌دانید، واقف گردند. پس هر کس را براساس گذشته و یک ماه فرجه ای که به او داده اند بررسی و حسابرسی می‌کنند.

اگر هم خطایی کرده (سوره زمر : "قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطو من رحمه الله...") و این طور خداوند مهربانانه خطاکاران را به سوی هدایت فرا می‌خوانند. اگر کسی در این ماه به خود آمد و خود را اصلاح کرد و در شب موعود آنطور که باید و شاید زنگار را از روح گناه آلود خود زدود، آنگاه ارزش و بها شامل حالش می‌شود و اگر در طول سال و نه در این فرصت طلایی تلاشی نکرد و همچنان سر به عصیان و گستاخی و ظلم داشت و با نخوت بر روی زمین راه رفت، عزت را از او می‌گیرند و ذلیل و خوار می‌شود. قدر یعنی این و شب قدر چنین هدفی را دنبال می‌کند و هدف دیگر شب قدر عرضه نمایش بندگی به محضر خداوند به تماشاگری ملائک می‌باشد. زیرا آنهایی که واقعیت را درک کرده و می‌دانند این سرا ماندنی نیست و فرق بین خوب و بد را تمیز می‌دهند، سعی می‌کنند عبادت بیشتری انجام دهند. عصیانگران دست از عصیان و معاصی بر می‌دارند، از دهان‌ها بوی تسبیح و حمدالهی و از اندیشه‌ها نسیم آرامش و رام بودن و تسلیم آید و همه بدن در عبادت است. دهان به نیاز و ستایش و لب‌ها عصیان‌ها را اعتراف و ندامت حاکم بر زندگی مومن می‌شود و همواره نادم است از اینکه چرا قدر و منزلت خداوند را نشناخته، در تعبد قصور و خطا نمودم و این اثر شب قدر است. شب قدر از قبل بوده، چون خداوند می‌فرمایند: من قرآن را در این شب نازل کردم و یکی از پارامترهای تبرک ماه رمضان و پر برکت بودن این ماه شب قدر است.(سوره دخان: " انا انزلناه فی لیلة المبارکه").

در روح ما دانه عشق به الله از ازل گذاشته شده و روح میل و شوق و رغبت بسیار برای سفر به سوی الله دارد. ما چنین کیمیایی را در وجود خود داریم که مشتاق است به سرچشمه واقعی خود در جوار قدیسان و افلاکیان باز گردد. و خاصیت دیگر روح حق طلبی است که باعث می‌شود انسان طالب تکامل باشد و نفس اماره سد راه این تکامل است و ماه رمضان فرصتی طلایی و ارمغانی الهی برای روح است.

ما میهمان خداوندیم و این غنیمتی است برای ما، باید قدر بدانیم و درک کنیم و از خداوند و کسانی که درحقشان ظلم کردیم طلب بخشش کنیم و پاک گردیم تا بر سفره رمضان که شب قدر است راه یابیم و جایی داشته باشیم. فلسفه شب قدر نه تنها فرود ملائک و نزول قرآن است، که شبی استثنایی در تاریخ بشریت است و به انسان فرصت می‌دهد تا هم قدر خود و جایگاه خود را بعنوان خلیفه خداوند بر زمین بشناسد و هم قدر دین، آیین، کتاب آسمانی، پیامبر و نهایتا به منزلت خداوند پی ببرد. جنبه دیگر آمادگی پیدا کردن است که انسان شدن را تمنا نماییم و عاشقانه حمد و تسبیحش گوییم، نه آنکه بیدار بمانیم و درخواست نجات از آتش نماییم.

زیباترین پیش درآمد شب قدر این است که سکوت کنیم و تمام افکارمان حول خالقمان سیر کند و راهی برای آشتی با خدا پیدا کنیم و حقوق دیگران را ارج نهیم و از خداوند خودش را برای خودمان بخواهیم. ابتدا به خداوند بیاندیشیم پس به عظمت ایشان برسیم و آنگاه از آن همه عظمت و قدرت و رحمت نشئه شویم و فقط او را بطلبیم، آنگاه است که از انوار رحمت الهی بهره‌مند می‌شویم.

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد

این خاصیت دل است اگر آماده شد، آن قطره مستی عشق به الله را در وجودمان می‌چکانند. اگر بر معرفت و اطلاعات خود بیافزاییم و در باطن خود پیاده کنیم آنگاه نه تنها در شب قدر که در تمام اوقات عمرمان خداوند را با شناخت کامل عبادت می کنیم و عبادتمان معنی می دهد و تکامل ما را به دنبال دارد.

 

گزیده‌ای از سخنان حاج حسن پورشبانان- رمضان 1393