یاهو

عقل چراغ راه زندگی انسان است که از روح سرچشمه می‌گیرد و به او این توانایی و قدرت را می‌دهد که از ذهن‌گرایی پرهیز کند. وقتی انسان عقل و تفکر را بکار گیرد به منشا روح که از خداوند است، پی برده و به عظمت خلقت خداوند آگاه می‌شود و به رشد و کمال می‌رسد. عقل واسطه خبرگیری انسان از دنیای ماورا می‌باشد. وقتی که عقل شناخته شد، روح که اصل و مایه عقل است بهتر درک می‌گردد و انسان می‌تواند به درجه‌ای از کمال و فهم برسد.  پس انسان می‌بایست از بی فکری دست برداشته و از انجام کارهای سبک دوری کند. آنچه که انسان را از حیوان متمایز می‌کند روح ملکوتی اوست. روح تجلی خداوند است که در کالبد انسان دمیده شده است. روح انسان عامل خطا نمی‌باشد و لذا چون روح منحرف نمی‌شود مشمول عذاب نیز نمی‌گردد.

پایین‌ترین درجه شروع تکامل انسان از نَفس او که شامل هوی، هوس و غضب می‌باشد، آغاز می‌شود. وقتی نَفس شروع به تکامل نمود، اعتدال شامل او می‌گردد. روح انسان به تنهایی پاک و منبع نور است و آنچه که مانع پیشرفت شعور و فهم انسان می‌شود، نَفس اوست. اگر نَفس به درجه‌ی تکامل رسید، آدمی بجایی می‌رسد که بجز خدا نمی‌بیند.

 

گزیده‌ای از سخنان استاد حاج حسن پورشبانان

omolmomenin