به نام الله مهرگستر مهربان

 

 

رمضان می‌آید تا با آتش گرسنگی، جسم را بسوزاند و با احساسات و عواطف حیوانی مبارزه کند و آنها را در ممنوعت نگه داشته و بین آنها و انجام کارها و لذایذ حیوانی دیواری قرار دهد تا در تب شوق و رسیدن به آن لذایذ حیوانی بسوزد و به آنها دست نیابد.

رمضان می‌آید تا انسان را صبور و مقاوم کند و آلودگی‌ها را از انسان بزداید و آنگاه با آب توبه گناهان را بشوید. گناهانی که زنگار بر آیینه‌ی دل نشانده است و در اینچنین آیینه‌ای اسرار مگو را نتوان دید. اما با آتش گرسنگی معنوی و سوزاندن تن چون زنگارش را زدودی اسرار را توان دید.

رمضان می‌آید تا بسوزاند آنچه را که در وجود انسان از هوی، هوس و افکار شیطانی‌ست و او را پاک و طاهر کند تا آنگاه جام دلش، جام جهان‌بین و جهان‌نما شود. پس آن زمان است که رازهای ملکوتی و اسرار غیبی در دل انسان می‌نشیند و دیده می‌شود.

پس لذت طعام سفره‌ی الله چشیدن طعم مکاشفه‌ی الهی، سرافرازی، افتخار و کسب عینیت خاص در رمضان است و اینجاست که خداوند تعالی می‌فرمایند:

"رمضان ماه من و انسان میهمان من است"

 

حاج حسن پورشبانان