به‌نام جان آفرین 

حاتم اصّم را پرسیدند که: نماز چگونه کنی؟

گفت: چون وقت درآید، وضو ظاهر بکنم و وضو باطن بنمایم. ظاهر را به آب پاک و باطن را به توبت. وآنگه که به مسجد درآیم، مسجد الحرام را مشاهده کنم و مقام ابراهیم را در میان دو ابروی خود ببینم و بهشت را بر راست خود دانم و دوزخ را بر چپ و صراط را زیر قدم خود دانم و ملک الموت را پشت سر انگارم و دل را به خدای سپارم.

آنگه که تکبیر گویم، با تعظیم و قیامی با حرمت و قرائتی با هیبت و رکوعی با تواضع و سجودی با تضرع و جلوسی به حلم و سلامی به شکر بگویم، نماز من این چنین بوَد.