کلام استاد (36)

به نام الله مهرگستر مهربان 

خدای مهربانم؛ هنگامی که شادمانم به تو می‌اندیشم، همانگونه که انسان در آفتاب سوزان در اندیشه سایه است. زمانیکه که اندوهگینم باز در فکر تو هستم، همانگونه که انسان در سرمای طاقت‌فرسای زمستان در اندیشه آفتاب است. اگر آنچه در اندیشه دارم برایت بنگارم، کتاب‌ها می‌شود. اما اگر آنچه در دل دارم برایت بنویسم سه کلمه بیشتر نمی‌شود: "تو را دوست دارم" حاج حسن پورشبانان

/ 0 نظر / 33 بازدید