ثنای الله

به نام الله مهرگستر مهربان

بارخدایا؛ ای کردگار هستی بخش؛ آنگاه که از هستی من هیچ نشانی نبود و بر من و بودنم نظر فرمودی؛ آنگاه که اراده و مشیت حضرتت بر خلق و وجود من گواهی فرمود؛ آن هنگام که نقش وجود و حضورم نگاشته شد و جز ذات مقدس و پاکت هیچ کس را خبر نبود؛ آنگاه که حیات کریمانه‌ام بخشیدی و مرا خلعت بودن عطا فرمودی؛ آن دَم که آفتاب حیاتم طلوع نمود و چرخه زمان باب وجود به رویم گشود؛ آنگاه که در حریم هستی قدم گذاشتم و به هستی پیوستم؛ هست شدم و آنچه که خواستی شدم و پس گردون و فلک به امر نافذت پذیرای من شد. از آن زمان که بر خلقت من نظر فرمودی تا اکنون و تا آن زمان که باد غارتگر به تاراج برد ذره‌های جسم من، به خاطر شکوه و شگفتی خلقت جهان هستی،تجلی عظمت و جلال و همچنین اقتدار زایدالوصف حاکم بر نظام عالم و هم آنکه خلعت وجود بر من پوشانیدی و افتخاربودن نصیبم فرمودی، حمد و ثنایت را پیوسته و مستمر بر خویشتن واجب می بینم. اللهم لک الحمد و الثناء و لک العظمت و الکبریاء مع کل نفس و کل طرفه عین حاج حسن پورشبانان 

/ 0 نظر / 65 بازدید